HEP SENSİN Canım bilip,canevine girdigim Sevgisiyle ihsanına erdigim Neye baksam hayalini gördügüm İçim-dışım,yanım-yörem hep sensin İnançlarım,yasam-törem hep sensin Yoklugun var; ölüm korkusu gibi Mübareksin; ekmek gibi,su gibi Dudagımdan eksilmeyen "Hu" gibi Aklım-fikrim,dilde zikrim hep sensin Niyazlarım,Hakka şükrüm hep sensin Çevresinde dolandıgım nur yüzlüm Hasretiyle belendigim nur yüzlüm Hak katında evlendiğim nur yüzlüm Dünya-ahiret eşim-ecem hep sensin İşim-gücüm,günüm-gecem hep sensin Yoklugunda sanki kalbim atmıyor Dil susuyor,kuşlar bile ötmüyor Sana olan susuzlugum bitmiyor Kalbim-beynim,candamarım hep sensin Ünüm-şanım,bütün varım hep sensin Petekler ballansa,seni anarım Çiçekler allansa,seni anarım Bir yaprak sallansa seni anarım. Kovanımda arım-balım hep sensin Bağım-bahçem hep sensin Bütün beyazlarda yüz aklıgın var Tertemiz sularda berraklıgın var Aldıgım nefeste sıcaklıgın var Tek sevdiğim,iki gözüm hep sensin Rabbim şahit;özüm-sözüm hep sensin Dantellerde-oygularda sen varsın Anlatılmaz duygularda sen varsın Yitirfigim uykularda sen varsın Madde-mana,gerçek-hayal hep sensin Ne anlatsam,misal-misal hep sensin... Ben rabbimin ne kadar sevdigi kuluymuşum ki seni çıkarmış karşıma.Bana gerçek sevgiyi bahşetmiş. Keşke herkes tadabilse bu duyguyu...Sevmenin ne demek oldugunu bilebilseler,insanın sevdigi için neleri göze alabilecegini görebilseler.Hiçbirşeyden korkmadan sevdiginin yanında durabilseler. Bence insanın yüregi temiz olmalı önce bunlara sahip olabilmesi için,yürekten istemeli,yürekten sevebilmeli sevdigini, dilde degil yürekte hissedebilmeli... Galiba bunları hissedebilmesi için de büyümeli...! Yüregi büyük olmalı ;) Bizim yüregimiz çok büyük...Çokkkkkkkkkkkk.... :))

Sanma ki, derdim güneşten ötürü;

Ne çıkar bahar geldiyse?

Bademler çiçek açtıysa?

Ucunda ölüm yok ya!

Hoş, olsada korkacak mıyım zaten,

Güneşle gelecek ölümden?

Ben ki, her nisan bir yaş daha genç,

Her bahar biraz daha aşığım;

Korkar mıyım?

Ah dostum, derdim başka......

İstanbul'da Boğaziçinde bir fakir Orhan Veli;

Veli'nin oğlu; tarifsiz kederler içindeyim,

ORHAN VELİ KANIK

Hiç hıçkırarak ağladı mı yüreğiniz,

sessiz sessiz diye sormuş şair.

Bilmezler kişinin içindeki ateşin nasıl söndüğünü,

gözlere akan her damanın yürek sesi olmadığını.

Üzülmenin, çok üzülmenin devamıdır hıçkırarak ağlamak

ve söndürmektir sessiz sedasız kendi içindeki ateşi.

Üzülmek belki bir umuttur ya da umutsuzluk...

Beklentilerin karşılığındaki bedelin cezasıdır belkide...

Acır yüreğin beklentilerinin aksi sedasındaki umutlardan,

o an gözlerin değildir yüreğindir sessiz haykıran.

Belki de bir sinir harbidir üzüldüğünde kırmamak

karşındakini,

yüreğinden sessizce ağlayıp kendi savaşını dindirebilmektir.

İşte bu anda söndürmeden yürekteki ateşi,

yitirmeden yarından umutları,

yüreğinden sessizce hıçkırarak ağlamalıdır...!

Gecelerin karanlığına sığındım yine...

Yalnızlığıma eşlik eden sonsuz boşluk olarak nitelendirdiğim gökyüzünün

sevgi ışıkları, usulaca özlemini sunuyor yüreğime...

Bu zaman dağarcığında yıldızların bazen

gizlice göz kırptıklarını görüyorum.

Sanki ; boşver aldırma, unutursun...! diye teselli ediyorlar beni.

Unutur muyum sizce?

Yıldızların parlaklığında bile senin gözlerinin ışıltısı

görürken, silinirmi bu çerçeve düşüncemden?

Gülüşün aklıma her düştügünde, içimi kavuran yalnızlığı yok etmek istiyorum.

Karaladığım satırlara sen ile başlamadan nokta koymayı,

doğan yeni güne senden bişey katmadan bitirmemeyi öyle istiyorum ki...

Çünkü ben senin tohumundan oluşmuşum...

Sensiz yaşayamam...

Gökyüzünün büyüleyen mavisini, denizin dalgalarını

seninle süslemeden hayal edemiyorum!

Hem bunca güzellik senin yokluğunda bana haz veriri mi sanıyorsun?

Her hangi bir söz bile seni hatırlatmaya yetiyorken,

sensiz geçen her günümde içim buruk büyüyorken,

geçen bunca senenin özlemi boğazımda bir çığ oluşturmuşken bunları

yok saymamı mı bekliyorsun?

Gerçekte yanımda yoksun...Sana hasret kalıp gözyaşlarımı

cömertçe sunduğum, yıldızları kaybolmuş gecenin hiçbirinde

yanımda olmadın zaten...!

Bu karanlık gecelerde ben hep yalnızım,

ama ne kadar yalnızsam,sana bi o kadar yakınım nedense!

Sen uzaklarda bir melek...

Hatta bir yıldız misali yanıp sönerken,

ben hep suskun yüreğimle seni özlüyorum...!

Her saniye geçişinde içimde büyüttüğüm seni,

yıllar sonra yeniden karşımda görmek istiyorum...

Çok ağladım, çok acı çektim ve hep senin yokluğunu hissettim ama

hiç kızamadım sana...

Çünkü sevmek kutsaldı...

Her ne kadar bazen acıyı yudumlamanın adreside olsa...!

Senin yaşadığın karanlık geceleride hatırlıyorum,

Küçük olduğum için beni yanına sokmadıkları geceleri...

Ama yine de sana sesleniyorum.............

Hadi ver elini uzat ne olur!

BAZEN UYKU TUTMAZ

Bazen;

Uyku tutmaz insanı bilirim,

Bazen;

Zehir zemberek geceler,

Acıyla seheri beklerim,

Bazen;

Tek ses çıkması için

Çevremi dinlerim.

Bazen de;

Gözlerimi kapatıp,

Bir hayali,

Sen diye düşlerim...

BİR HAYAT REHBERİ..!

Hayattaki en önemli şey...

ALLAH'IN GÜCÜ !

En güçlü iletişim kanalı...

DUA !

En değerli servet...

İMAN !

Hayatta ki en etkili güç...

SEVGİ !

En büyük mutluluk...

VERMEK !

Onsuz olması en kötü şey...

ÜMİT !

En yıkıcı alışkanlık...

KAYGI !

Dünya üzerindeki en inanılmaz bilgisayar...

BEYİN !

En büyük kayıp...

ÖZ SAYGIYI YİTİRMEK !

En büyük doğal enerji kaynagı...

GENÇLİK !

En çirkin kişilik özelliği...

BENCİLLİK !

Üstesinden gelinmesi gereken en büyük sorun...

KORKU !

En güzel kıyafet...

GÜLÜMSEYİŞ !

Başarıyı engelleyen en güçlü düşman...

MAZERET !

Toplumda istenmeyen en tehlikeli kişi...

DEDİKODUCU !

En güç dolu sözcük...

YAPABİLİRİM !

En değersiz duygu...

KENDİNE ACIMAK !

En güç veren aşı...

TEŞVİK ETMEK !

En etkili uyku ilacı...

ZİHİN HUZURU !

En takdir edilen iyelik...

GÜVENİLİRLİK !

En memnunluk verici iş...

BAŞKALARINA YARDIM ETMEK !

En iyi yaklaşım...

ŞÜKRETMEK !

Bunları sizinle paylaştım çünkü bu tanımlamaları bir daha hatırlamanın faydalı olcagını düşündüm. Ama en önemlisinin ŞÜKRETMEK olduğunu vurgulamak istiyorum birkez daha.

Şükretmek, hayatın iyi taraflarını ortaya çıkarır. Sahip olduklarımızın aslında yeterli, hatta fazla bile olduğunu hissettirir. Reddi kabule, düzensizliği düzene, karmaşıklığı netliğe çevirir. Bir öğün yemegi ziyafete, bir evi bir yuvaya çevirir. Şükretme geçmişimizi anlamlı kılar, bugüne huzur ve yarına bir ışık getirir...Bol bol şükredelim!

Sevmekte değil, sevgiye kıymette hüner

Bakmakta değil, görmeyi bilmekte hüner

Cananı alıp koynuna, "aşk" bu diyenler!

Vuslatta değil, hasreti çekmekte hüner...

Bir çocuk;

Oynar, koşar, güler, utanır.

Düşer eli acır.

Öpeyim geçer dersiniz.

Gelir, uzatır elini

Öpersiniz.

Bir çocuk;

Atlar, zıplar, uyur, uyanır.

Ve bazen

Kırarsınız kalbini,

Üzersiniz çocuğu.

Göremezsiniz,

Öpemezsiniz...

Dindiremezsiniz üzüntüsünü.

Bir dahauzatır mı kalbini?

Bilemezsiniz...!